De Draaikolk en de ontelbare zegeningen van het openbare Internet, door Bert Vos

Internet is voor heel veel mensen de belangrijkste bron van informatie. Internet wordt gebruikt als een encyclopedie, een onuitputtelijke vraagbaak. Internet levert honderdduizenden muzieknummers op, speelfilms, computerprogramma's, games, je kunt het zo gek niet bedenken of het is wel op Internet te vinden. Het wereldwijde spinnenweb van miljoenen met elkaar verbonden computers en netwerken. En wij, met onze computer thuis, maken daar deel van uit. We kunnen op elk moment van de dag inloggen en via telefoonlijn, kabel, glasvezel en satelliet virtueel over de hele wereld zwerven. En contact zoeken met andere deelnemers aan het wereldwijde web.

De Draaikolk bestaat dankzij Internet

De Draaikolk bestaat dankzij Internet. De contacten via "de Mailbox" of "Ik denk aan jou" bestaan bij de gratie van e-mail. Onze lotgenoten hebben "virtuele" ontmoetingen met andere lotgenoten via datzelfde e-mail. Het internettijdschrift De Draaikolk kan gevonden worden dankzij de niet aflatende ijver van de robots van tientallen zoekmachines die minutieus alle belangrijke thema's, alle gegevens, alle onderwerpen uit de afgelopen acht jaar en alle ooit genoemde namen uit ons tijdschrift archiveren en opslaan in gigantische databases. Databases die wij gratis op elk moment van de dag kunnen raadplegen.

We komen onszelf regelmatig tegen

Als we dat doen komen we de Draaikolk en onszelf regelmatig tegen. Als ik mijn eigen naam intik bij zoekmachine Google (en dat is een bekend spelletje voor veel mensen) dan krijg ik honderden verwijzingen. Logisch, want ik heb op honderden plekken op Internet ooit wel eens iets van mezelf achtergelaten of iemand anders heeft over mij geschreven. Ik heb misschien een formulier ingevuld, ergens op gereageerd of één van onze websites opgegeven om op een andere site gelinkt te worden. Ik noem maar wat. Mensen schrikken altijd als ze ontdekken hoe vaak hun naam op Internet voor komt, hoe zij sporen hebben achtergelaten. Plaats een reactie op een webplek, zoals de Draaikolk, en Google en de andere zoekmachines zullen het vroeg of laat vinden en opslaan. Misschien wel voor eeuwig, wie weet.

Internet is een openbaar netwerk

Het is ook altijd goed te beseffen dat Internet een openbaar netwerk is. Zoals ook de Draaikolk en onze andere sites openbare webplekken zijn, voor iedereen toegankelijk. Alles wat daar over en door jou en mij geschreven wordt, is door iedereen te lezen. En dat is mooi, want juist daardoor kunnen andere lotgenoten de Draaikolk vinden en kunnen ze bijvoorbeeld de verhalen lezen over de rouwverwerking van jou en mij en kunnen ze daarin herkenning vinden en troost uit putten. Zoals jij dat al eerder deed en besloot om ook jouw verhaal te vertellen. Daarom zullen we er ook nooit een besloten club van willen maken, want dat is volgens ons "de dood in de pot". De interactie zal dan al snel tot een minimum terugvallen. Want laten we eerlijk zijn: de mens is lui. Als we eerst in moeten loggen met een gebruikersnaam en wachtwoord en daarvoor allerlei aanmeldingshandelingen moeten verrichten voordat we binnengelaten worden in de wereld van de Draaikolk, zullen we vaak al snel besluiten ons heil elders te zoeken. Want je wilt wel weten waarvoor je je opgeeft, toch?

Ons verdriet via Google "opvraagbaar"

Er zijn wel eens lotgenoten die ons verschrikt mailen dat hun verhaal over hun verdriet zo maar via Google opvraagbaar is. We verbazen ons over het feit dat men dat gek vindt en ons dan verzoeken om hun verhaal meteen te verwijderen. Het is ook om je over te verbazen, want je hebt Google niet nodig om datzelfde verhaal te kunnen lezen. Ga gewoon naar de Draaikolk en in ons archief is alles terug te vinden. Zoals het hoort. Zodat alle lotgenoten vrije toegang kunnen hebben tot alle ervaringsverhalen die in al die jaren in de Draaikolk door andere lotgenoten zijn geplaatst.

Blij met het openbare karakter

Kortom: De Draaikolk is blij met het openbare karakter van Internet. Zonder dat zou ze niet kunnen bestaan. De Draaikolk is blij met al die zoekmachines zoals Google. Zonder hen zouden onze lotgenoten ons niet of nauwelijks kunnen vinden. En zou jij ons ook niet hebben gevonden. We weten dat alles wat we op Internet publiceren terug gevonden kan worden. Soms kan dat vervelend zijn en onbedoeld, maar de zegeningen van Internet zijn tientallen malen groter dan die enkele ongemakken. Daar ben ik van overtuigd.

Bert Vos (1942-2006)
Hoofdredactie De Draaikolk

(illustratie: © Rob Vos 2006)

161007

Terug naar de Draaikolk, webplek voor mensen die hun partner hebben verloren.