Terug naar index Archief

Terug naar de Draaikolk, webplek voor mensen die hun partner hebben verloren

Inhoud 5e jaargang nr. 2 - november/december 2002 
(de overige artikelen zijn niet gewijzigd voor de december-januari editie)

Eerst even dit…

• Onze verhuizing is nu zo'n beetje achter de rug en dat betekent dat we weer wat aandacht aan de Draaikolk kunnen besteden. We zijn ook weer online, wat nogal wat voeten in de aarde had. De techniek staat voor niks en dat konden we een tijdje echt letterlijk nemen. Niks dus. Geen telefoon, geen internetverbinding. Daar wordt de hedendaagse internet georiënteerde mens onrustig van, heb ik gemerkt. Maar het leed is geleden, ook al zijn we er helaas niet in geslaagd in november nog een nieuwe editie op het net te krijgen. Maar we kunnen straks tenminste wel weer ,,onbekommerd" digitaal aan het nieuwe jaar beginnen.
• De laatste tijd worden we nogal eens per e-mail benaderd door studenten die op de één of andere wijze bezig zijn met een studieproject met als onderwerp ,,rouwverwerking". We vinden het erg goed dat men zich met zo'n moeilijk onderwerp bezig houdt, wij doen dat ook, maar dat betekent niet dat wij in alle gevallen een soort ,,vraagbaak" zijn, een algemene VVV voor de rouwverwerking waar je je zonder enige terughoudendheid kunt vervoegen. We hebben namelijk geen brochures, geen folders. We zijn de redactie van een internettijdschrift en alles wat we hebben is dus de Draaikolk on line. Tientallen internetpagina's en (als je alles zou uitprinten) honderden A4'tjes barstensvol informatie, verhalen, gedachten, gedichten en ontboezemingen over rouwverwerking. Geen snelle folder, toegegeven, maar wie studeert moet er toch wel iets voor doen, ja toch? Overigens kunnen serieuze studenten natuurlijk altijd brochures aanvragen bij de Landelijke Stichting voor Rouwverwerking (LSR).
• Verder willen wij extra aandacht vragen van onze lotgenoten wat betreft het reclame maken voor de Draaikolk. Vertel je aan jouw huisarts van het bestaan van deze site? Hij kent ongetwijfeld meer lotgenoten die er wat aan kunnen hebben en nog niet van het bestaan van de Draaikolk afweten. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor zorgverenigingen, kruisorganisaties en psycho therapeuten, priesters, predikanten en andere betrokkenen bij kerkelijke, religieuse instellingen, maatschappelijk werkers etc. Nog te vaak krijgen we een mail met de mededeling ,,Als ik eerder van het bestaan de Draaikolk had afgeweten..." Zegt het dus voort, zegt het voort!
• We zitten alweer midden in ,,de donkere dagen" van december en het spreekt vanzelf dat we hebben geprobeerd om een zo volwaardig mogelijke editie van de Draaikolk te maken. Tussen alle verhuisdrukte door. We hebben natuurlijk ook steeds geprobeerd om de site en dan met name de Mailbox, Ik denk aan jou en Samen Actief actueel te houden. We zouden het echter wel erg op prijs stellen als jullie van jullie kant mee zouden willen werken. Door bijvoorbeeld bij e-mailwijzigingen e.d. aan te geven wáár en in welke rubrieken jouw gegevens te vinden zijn. Nu moeten we vaak nog lang zoeken voordat we alle plekken hebben gevonden. Bedankt voor jullie medewerking!

Bert en Monique Vos
Hoofdredactie De Draaikolk

Hoofdredactioneel: Donkere dagen in een helder landschap

Gisteren heb ik weer eens ,,lekker ouderwets"gehuild. Nu behoor ik niet tot de uitzonderingen, want veel van mijn lotgenoten zullen waarschijnlijk hetzelfde kunnen zeggen. ,,Lekker huilen" is een goeie bezigheid. Het lucht op, het heeft natuurlijk al dagen in de lucht gehangen en dan ineens ,,lekker bammm!" Er zijn mensen uit mijn kennissenkring die het niet kunnen geloven dat ik nog wel eens een spontane huilbui krijg. Afgezien van het misverstand dat ,,mannen niet huilen", is ook rouwverwerking niet aan een tijdsduur gebonden zoals men wel eens denkt te weten. ,,Het is nou alweer bijna vijf jaar geleden, je bent gelukkig getrouwd en hebt een mooi huis in een schitterende omgeving. Fijn dat het zo goed met je gaat." Ik hoor het steeds vaker. Oppervlakkig gezien hebben ze gelijk. Het gáát goed met me, met ons. Maar dat betekent absoluut niet dat een huilbui daarom eigenlijk niet meer zou mogen. Dat alles nu gewoon voorbij is. Een afgesloten en liefst ook nog vergeten hoofdstuk. Integendeel. Want hoe je het ook bekijkt: we blijven met z'n vieren. Altijd.

We kregen nog niet zo lang geleden een e-mailkaart van Tiny Smit en Cor Voogt waarin ze vertelden dat ze elkaar hadden gevonden en hadden besloten hun leven verder te delen. En, schrijven ze dan over hun overleden partners: ,,Adri en Tjerk zullen altijd met ons verbonden blijven". Natuurlijk, zo ervaren wij het immers ook.
Cor en Tiny behoren zo langzamerhand tot onze vaste Draaikolk-vrienden die zelfs samen bij ons op het gemeentehuis in Leusden aanwezig waren toen we begin dit jaar trouwden. Het zat er natuurlijk al een beetje aan te komen dat ze samen verder zouden gaan. We wensen ze heel veel geluk toe. Het is ze van harte gegund. Net als al die andere lotgenoten, die hernieuwd geluk hebben gevonden...

In deze editie van de Draaikolk hebben we een aparte pagina vol bijdragen, reacties van lotgenoten die opnieuw iemand hebben leren kennen en vertellen over hun ervaringen. Naast het geluk, naast de vlinders in de buik, is er ook de spanning. De onzekerheid over hoe je naaste omgeving reageert. Hoe ze het vinden en vooral: of ze het zullen accepteren dat je ondanks het verdriet toch weer gelukkig kunt zijn. Ook als het ,,nog maar" zo kort geleden is.
En in dit nummer ook opnieuw een bijdrage van José Osterman, deze keer over ,,haar troostmuziek". Een heel mooie bijdrage, vinden wij en we willen het jullie niet onthouden. Meer troostmuziek komt ditmaal van een lotgenote die als zangeres haar debuut-CD maakte. Mooie muziek, mooie stem, mooie, toepasselijke teksten. Je kunt er al vast een voorproefje van horen op haar eigen site.
Verder vragen we aandacht voor het verdrietige verhaal van een lotgenote die om voor de hand liggende redenen anoniem wil blijven (haar volledige naam en e-mailadres is bij ons bekend). ,,Scheiding en dood" hebben wij boven deze bijdrage gezet. Een tragisch verhaal over schuldgevoelens en schaamte, over de onomkeerbaarheid van het leven. Maar het is niet onwaarschijnlijk dat zij niet de enige is die dit is overkomen. Wie daarom wil reageren kan dat doen via de redactie.

We zitten nu midden in de ,,donkere-dagen-tijd" van december. Een moeilijke tijd voor velen van ons. Door de eenzaamheid zonder hem of haar. Feestdagen zonder feest. Voor velen de eerste keer. Vele anderen zullen hopelijk - door de tijd geheeld - inmiddels wat sterker in hun schoenen staan. Maar ook een tijd voor zelfreflectie zoals dat zo mooi heet of in gewoon Nederlands: eens even rustig nadenken over wat het leven je heeft gebracht en wat je er in de (nabije) toekomst mee wilt doen. Niet alleen om te overleven, maar vooral ook om te overwinnen. Dat vergt immers actie.
We hopen nog vóór of tijdens de jaarwisseling met de volgende editie te komen, maar pin ons er niet op vast. Want ook al kijken we elke morgen vol verwonderde verbazing over de velden naar een prachtig opkomende zon boven de ochtendnevels, ook wij hebben - in deze voor ons zo roerige tijd - zo nu en dan te maken met donkere dagen in een helder landschap.

november/december 2002

Bert Vos
Hoofdredacteur De Draaikolk

Ruggesteuntjes (9)
Wijsheden, gedachten en uitspraken, kort en goed voor een steuntje in de rug, verzameld door Monique Vos

• Sommige dingen leer je het beste bij windstilte, andere in de storm.
  -Willa Cather-
  
• Verlies als inspiratiebron. Verlies als teken. Verlies als het leven.
  -Anna Quindlen-
  
• We weten nooit wanneer het tijd is om te komen, om te gaan, wanneer het tijd is om te zingen, of om er niet mee door te gaan.
  -Alexander Pope-
  
• We worden allemaal geleid door engelen... Ze zorgen voor ons. Ze genezen ons, troosten ons met onzichtbare warme handen... Hoe komen we aan hun hulp? Vragen. Je dank uitspreken.
  -Sophy Burnham-
  
• Zodra je je afvraagt of je gelukkig bent houdt het op.
  -J.S. Mill-

Uit: "Eenvoud in overvloed" - Sarah Ban Breathnach. 2000 - Forum - Amsterdam, ISBN 90 225 2245 8

Terug naar index Archief

Terug naar de Draaikolk, webplek voor mensen die hun partner hebben verloren